De oorspronkelijke volken van de aarde, volgden dit ritme en baseerden hun gewoontes hierop. Ze waren afhankelijk van wat de aarde hun gaf: voedsel, water en bescherming tegen de elementen. Ze volgden de cycli van de natuur: van lente tot winter en zagen elke boom, elke rots, elk dier en elk mens als heilig en de wisseling van de seizoenen als spiegels voor de wisselingen in ons innerlijk. Wat buiten gebeurde, gebeurde ook binnen en anders om. Ze eerden de aarde met geschenken en voerden rituelen uit om de aarde gunstig te stemmen. Daarmee volgden ze een vast patroon en creëerden een eigen religie, een natuurreligie met goden en godinnen die symbool stonden voor verschillende aspecten van het leven.
Eén van de bekendste natuurtradities is de Keltische. In de Keltische traditie volgt men de jaarcirkel van de zon, of wel genoemd het wiel van het jaar. Het wiel van het jaar draait als een vicieuze cirkel altijd maar rond, elk moment kan weer terugkomen. In een jaar zijn er acht belangrijke momenten die gevierd worden als festivals. Dat heeft dan weer te maken met belangrijke energetische veranderingen van de aarde, die mede beïnvloed worden door de stand van de zon op dat bepaalde moment. Door bij deze momenten stil te staan, worden we ons bewust van de seizoenen die voorbij gaan en maken we daarmee verbinding met onze eigen innerlijke wereld, buiten is binnen en binnen is buiten.
De Keltische Jaarcirkel
De maancirkel is weer verweven met die van de zon: de maan beïnvloedt het leven op aarde, van de vloed en eb van de oceanen tot aan de stromen in onze lichamen, onze emoties, ons onderbewustzijn, de vruchtbaarheid van vrouwen en de menstruatie cyclus. De zon wordt gerelateerd aan onze linkerhersenhelft, de mannelijke kant en de maan aan onze rechterhersenhelft, de vrouwelijke kant
Het wiel van het jaar betekent niet alleen het veranderen van het ene seizoen in het andere, het betekent ook dat er subtiele veranderingen plaatsvinden in de energie van de aarde, die ons allemaal beïnvloeden. Door stil te staan bij elke verandering, gaan we met de stroom mee. In de cirkel zijn vier punten die een kruis vormen. Deze punten heten de Quarter Points, we noemen ze voor het gemak maar even Kwartier Punten en bestaan uit:
- Winter Solstice in het noorden (20-23 december)
- Zomer Solstice in het zuiden (20-23 juni)
- Lente Equinox in het oosten (20-23 maart)
- Herfst Equinox in het westen (20-23 september)
De Solstice markeert de langste dag, kortste nacht (zomer) en de kortste dag, langste nacht (winter). Bij de equinox is de dag even lang als de nacht.
De vier Kwartier Punten worden weer doorkruist door vier Cross Quarter Festivals: de vuurfestivals. Dit zijn de momenten dat we de nieuwe energie van een seizoen kunnen gaan voelen. Deze momenten zijn:
- Imbolc in noordoosten (1 februari) – het nieuwe begin
- Beltane in zuidoosten (1 mei) – tijd van vruchtbaarheid en nieuw leven
- Lughnasadh in zuidwesten (1 augustus) – tijd van loslaten en dankbaarheid
- Samhain in noordwesten (1november) – de donkere tijd, introspectie
Elke jaarfestival heeft een bepaalde symbolische betekenis, die te maken heeft met de energie van de aarde op dat moment. Die energie beïnvloedt ook ons innerlijk en daarom is het altijd goed om bewust bij de overgangen stil te staan, om deze veranderingen te integreren. De Kelten deden dit door rituelen en ceremonies te houden, waarbij men graag hun dankbaarheid uitte op een feestachtige wijze.
Eigen bioritme
De maatschappij van nu is niet meer ingesteld op deze natuurlijke ritmes. We hebben een zogenaamde 24 uur economie gecreëerd met vooral de nadruk op werken tussen negen en vijf elke dag. Dit betekent dat er verwacht wordt dat je het hele jaar door met dezelfde energie presteert en het liefst altijd zo goed mogelijk. Wat men zich niet realiseert is dat ieder mens zijn of haar eigen bioritme heeft en de prestaties afhangen van de tijd van de dag. De één werkt het best in de ochtend, de ander weer in de avond. Bij mijzelf weet ik dat ik mijn beste werk kan neerzetten tussen 9 en 2 uur, daarna zal ik minder kunnen geven. Behalve onze eigen ritmes beïnvloedt de tijd van het jaar ons ook onbewust: in de winter ben je vaak eerder moe, wil je meer slapen en kruip je het liefst weg in je bed. Dat is heel natuurlijk, want de aarde slaapt ook, de zon is weinig aanwezig en haar licht en warmte voedt ons dan ook niet voldoende. Veel mensen raken ziek in de winter en eigenlijk zouden we het gewoon even rustiger aan moeten doen.
Het beste zou zijn om de mens zelf haar of zijn eigen werkritme te laten bepalen. Soms kun je in een halve dag meer neerzetten, dan in een hele dag. Dat kun je zelf het beste aanvoelen en bepalen. Het gebeurt gelukkig wel steeds meer in het bedrijfsleven dat mensen de gelegenheid krijgen hun eigen tijd in te delen en ook waar ze willen werken, zoals bijvoorbeeld thuis. Het bedrijfsleven is lang vanuit angst geregeerd: angst dat mensen lui zijn, niet hun verantwoordelijkheid nemen en dat ze niet voldoende zouden presteren. Uiteraard zullen er altijd een aantal tussen zitten die wel misbruik zouden maken van het loslaten, maar het is beter je te richten op de meerderheid van mensen die gewoon verantwoordelijk zijn en graag willen laten zien wat ze kunnen. De mens heeft van nature een prima zelfregelend systeem meegekregen en het wordt tijd dat we toelaten dat dit gebruikt gaat worden. Kijk maar eens naar de natuur en al haar processen: het regelt zich prima, maar het gaat vaak mis als de mens zich er mee gaat bemoeien en misbruik maakt van haar bronnen.
Manon Tromp is schrijfster, zangeres en coach op gebied van leven en loopbaan.
|
