>> vervolg

             Anastasia
     De zoemende ceder                                 

Anastasia dook op bij de ingang van de taigaslaapkamer en toen ze zag dat ik wakker was, sprak ze de volgende wens uit:
‘Dat het een mooie dag voor je mag worden, Vladimir. Dat je deze dag met een goede wil tegemoet mag treden. Vooral niet schrikken nu, Vladimir.’ Vervolgens klapte ze in haar handen en de ‘vacht’…tot mijn ontzetting was de vacht geen vacht! Een beer kwam overeind en klom voorzichtig het hol uit. Nadat hij een belonend klopje van Anastasia had gekregen, likte de beer haar hand en kuierde het grasveld af. Het bleek dat ze aan mijn hoofdeinde slaapkruiden had neergelegd en de beer had bevolen om naast mij te gaan liggen, zodat ik het niet koud zou hebben. Zelf had ze zich opgerold bij de ingang van het hol en daar geslapen. ‘Hoe kon je dat nou doen, Anastasia? Hij had me wel aan stukken kunnen scheuren of plat kunnen drukken!’
‘Het is geen hij, maar een zij, een berin. Ze had je niets kunnen doen,’antwoordde Anastasia, ‘ze is heel gehoorzaam. Ze vindt het heerlijk om opdrachten voor mij uit te voeren. Ze heeft de hele nacht onbeweeglijk stil gelegen. Ze heeft haar neus onder mijn been gestopt en is toen verrukt in slaap gevallen. Ze schrok alleen een beetje toen jij in je slaap met je handen rond maaide en haar op haar rug sloeg.’

De ochtend van Anastasia

Anastasia gaat slapen zodra het donker is. Ze slaapt in een van de schuilplaatsen van de dieren, meestal in een berenhol. Met warm weer slaapt ze gewoon buiten in het gras. Als ze wakker wordt, voelt ze allereerst een overweldigende vreugde: ze is blij dat de zon opkomt, dat er nieuwe uitlopers zijn aan de bomen, dat er nieuwe plantjes uit de aarde opgekomen zijn. Ze raakt die met haar hand aan, aait ze even en doet soms iets voor ze. Vervolgens loopt ze naar de kleinere bomen en klopt ze op de stam. Uit de trillende kruin valt iets naar beneden dat lijkt op stuifmeel of misschien is het wel dauw. Dan gaat ze in het gras liggen en rekt en strekt zich behaaglijk een minuut of vijf uit. Na afloop lijkt het wel alsof haar hele lichaam een behandeling met een vochtige crème heeft gehad. Vervolgens springt ze overeind en duikt met een aanloop het meertje in en spettert daar in het rond.

© 1997-2004-Vladimir Merge