|
| De wereld van het kind |
Idy van de Ven (Isibis) |
Er was een tijd dat gevoelige en minder gevoelige mensen op een vreedzame wijze samen konden leven. De samenleving was dusdanig geordend dat de basisbegrippen rust, regelmaat, ritme vanzelfsprekend waren.
De laatste decennia is er echter veel veranderd. Rust en regelmaat hebben plaats gemaakt voor uitdaging, hectiek en helaas ook veel stress. Dat we daar met z’n allen niet gelukkig van worden bewijzen de cijfers over het gebruik van kalmeringsmiddelen en antidepressiva. Maar er is hoop. Steeds meer gevoelige kinderen proberen hun plekje te vinden op deze aardbol. En dat vinden we lastig! We hebben allerlei etiketjes bedacht om het anders zijn van deze kinderen te benoemen. We hebben ook allerlei methoden en middelen bedacht om problemen op te lossen. Zo is er een tweedeling ontstaan van niet zo’n gevoelige mensen, de groep N, en van gevoelige mensen, de groep G. De N groep hebben we tot norm verheven en voor het gemak staat de N voor normaal. De G is de groep geworden van mensen met een stoornis, de G van gestoord. Vervolgens proberen we met man en macht om de G-groep zo normaal mogelijk te maken. Dit leidt tot veel frustraties. Wordt het geen tijd dat we vaststellen dat er gevoelige en minder gevoelige mensen zijn en dat dit prima is. Beide groepen kunnen veel van elkaar leren.
Wat kunnen wij leren van deze gevoelige mensen, in het bijzonder de gevoelige kinderen?
Deze kinderen vragen duidelijkheid. Helder zijn in wat we vragen en verwachten en hier in klare taal over communiceren. Zij vragen om voldoende rust. Doordat ze vaak niet alleen de bekende zintuigen gebruiken, maar ook de zintuigen zoals helder zien, helder horen, helder voelen enz. is het leven voor hen erg vermoeiend.
Gevoelige kinderen vragen dat wij congruent zijn, dit wil zeggen dat we ons gedragen zoals we ons voelen. Vaak proberen we gevoelens van boosheid of verdriet te verbergen. Deze kinderen pikken dit feilloos op en worden in de war gebracht als we zeggen dat er niets aan de hand is.
|
Deze kinderen weten dat alles één is en hebben dus respect voor planten, dieren, mensen. Vaak weten ze nog dat stenen en planten een bijzondere betekenis kunnen hebben.
Sommige gevoelige kinderen herinneren zich dat ze al vaker op aarde zijn geweest.
Als we de lessen van deze kinderen willen begrijpen zullen we dus onszelf onder de loep moeten nemen. Hoe sta ik in het leven en hoe dicht blijf ik bij mezelf. Kan ik van mezelf accepteren dat ik helemaal geweldig ben zoals ik ben. Durf ik contact te maken met wie ik ben en daar naar te handelen, ook al zal de omgeving vreemd reageren? Durf ik te geloven dat ons wereldbeeld misschien niet klopt, dat er ook een andere werkelijkheid kan zijn?
Het enige dat we hiervoor moeten doen is kinderen serieus nemen ook al vertellen ze dingen die wij ons niet voor kunnen stellen.
Aan de hand van concrete voorbeelden wil ik jullie graag uitnodigen je denkbeelden te bekijken en waar nodig te veranderen. We maken er dan met z’n allen een kleurrijke wereld van waar plaats is voor iedereen.
Luuk:
Luuk is een 8-jarig jongetje wat samen met zijn moeder
komt omdat hij het zo moeilijk heeft. Hij is erg gevoelig en sluit zich steeds meer af. Als ik aan hem vraag wat het leven voor hem zo moeilijk maakt vertelt hij het volgende: “op de dag van mijn eerste communie, stonden wij met alle kinderen voor in de kerk. Toen ik in de kerk keek dacht ik dat ik gek werd. Ik zag allemaal kleuren rond alle mensen en boven de mensen in de kerk zag ik allemaal geesten van overleden oma’s en opa’s en soms van kinderen. Er werd verwacht dat ik iets zou lezen, maar ik kon niets meer.” Toen ik aan hem vroeg wat hij toen heeft gedaan vertelde hij dat hij had gevraagd aan boven of ze a.u.b. het knopje uit wilde zetten, en dat was gebeurd.”Nu ziet Luuk geen kleuren of geesten meer, hij probeert zich aan te passen en te doen zoals anderen, hij kijkt, luistert en imiteert. Luuk voelt zich echter niet gelukkig? Wie is hij nu toch?
Zullen wij afspreken dat we kinderen zoals Luuk weer zichzelf laten zijn? Wie weet wat we dan nog over onszelf ontdekken!
Meer weten over dit of andere onderwerpen kjik dan op www.isibis.nl |
|
