Al mijmerend haal ik herinneringen op aan de overleden persoon. Drie weken geleden kreeg ik nog een lekkere parfum van hem, omdat ik het in zijn ogen “zo goed deed“. Maar hij was potverdorie zelf de vleesgeworden positiviteit, dus waarom hij niet en ik wel…?! Het leven voelt soms zo onrechtvaardig, terwijl ik diep van binnen weet dat er ergens een grote waarheid is, die dit kan rechtvaardigen. Maar nu voel ik die even niet. Ik voel mij alleen maar heel verlaten, vol verdriet… Ineens voel ik een natte snuit en open mijn ogen. Bram. Hij gaat tegen mij aan liggen en legt zijn logge poot heel vertederend op mijn schoot. Bram… de rust zelve. Met zijn grote, trouwe ogen kijkt hij me indringend aan. Alsof hij dit moment precies heeft uitgekiend om mij tot de orde te roepen. Het is zijn blik, zijn manier van liefde tonen, zijn logge, grote lijf van 60 kg dat zich toch heel zachtjes tegen mij aanlegt, zonder opdringerig te zijn. Met een scherpe, maar geheel vrijblijvende ruk doet hij mij weer in de werkelijkheid belanden: leven in het NU. Geen troostende woorden op al mijn vragen, geen sussende zinnen om mijn verdriet te verlichten, geen ongevraagde raad waar ik nu niet op zit te wachten. Niets van dit alles… gewoon er voor mij ZIJN. Deze vorm van liefde, van stille aandacht, in alle eenvoud, onvoorwaardelijk en zuiver… dat is PUURheid in z’n meest magische vorm.
Als dan Minet aan mijn andere zijde zachte kopjes geeft en mij als een magneet uitnodigt voor een knuffel, kan ik mijn verwondering niet meer onder stoelen of banken schuiven. Er waggelt een traan over mijn wang naar beneden, maar nog duidelijker zichtbaar is de grote glimlach op mijn gezicht… Tranen van dankbaarheid. Omdat ik mij een ontzettend rijk mens voel. Die zich, naast hele lieve mensen in haar omgeving, ook omringd weet door deze trouwe, lieve, zuivere wezens. Beter dan wie ook leren ze mij te leven en te ZIJN in het NU, in zijn allerPUURste vorm.
Gedurende mijn opleiding vergaar ik veel kennis OVER dieren, maar de levenslessen die ik leer VAN mijn dieren geven mij pas échte wijsheid. Dieren…de meest prachtige gidsen die er zijn |
