Een spierprobleem betekent in het kort, dat de spier niet meer (helemaal) kan ontspannen. Vaak komt dit door een verkleving van beschadigde spiervezels, waardoor zuurstof en glucose niet meer kunnen ‘stromen’ door de gehele spier. Hierdoor raakt de spier overbelast en verliest zijn functie als beschermer van het gewricht en verliest zijn flexibiliteit. Spierspanningen blijven niet beperkt tot één geïsoleerde plek; het probleem verbreidt zich van de ene spiergroep naar de andere. Als één groep in de problemen is gekomen moet de andere, naastliggende groep de functie namelijk overnemen, als het ware compenseren. Met alle gevolgen van dien.

Spierproblemen ontstaan (meestal) heel langzaam. Ze sluipen er als het ware in waarbij  de ruiter langzaamaan gewend raakt aan het vaak tegendraadse, onrustige gedrag van het paard waarmee hij of zij wil aangeven dat er een probleem (aan het ontstaan) is. Je kunt je voorstellen dat dit bij zowel ruiter als paard veel frustratie teweeg kan brengen….
Vier oorzaken zijn belangrijk aangaande het ontstaan van spierproblemen, te weten:
1.Trauma: hieronder verstaan we allerlei situaties waarin een paard met acute  kracht zijn spieren overbelast en de spiervezels beschadigd raken, zoals valpartij in de wei of tijdens de training, wegglijden met voor- of achterhand, vastliggen in de box etc.
2. Onvoldoende en/of onjuiste warming up (= warmlopen)
3. Te korte cooling down (= normale ademhalingsfrequentie terugkrijgen d.m.v. stappen na intensieve training)
4. Verkeerde training (te zwaar voor het paard, onervaren ruiter) 

       ' De mooiste    
           bijkomstigheid is wel
    de band die je
          met een dier opbouwt.'

Signalen die het paard afgeeft bij spierproblemen kunnen bijvoorbeeld zijn:
niet graag gepoetst willen worden,  niet graag gezadeld willen worden, onregelmatige stap en/of draf, hoofdschudden, moeilijk in galop kunnen aanspringen, etc.

Over massage bij paarden zijn er toch nog een aantal mensen sceptisch, vanwege de grote laag diepliggende spieren die bijna niet te masseren zijn, omdat ze zo diep in het lichaam liggen. Toch is het zo dat,  zodra via de massage de oppervlakkige spieren worden behandeld, automatisch ook de dieper liggende spieren worden gestimuleerd. Alles staat met elkaar in verbinding; zo ook de bloedvaten en lymfeklieren waardoor de bloedcirculatie en het afweersysteem worden gestimuleerd.
Sportmassage is dus niet alleen om de pijn te verlichten en blessures te verminderen, maar ook ter preventie voor eventuele blessures in de toekomst. Het verbetert de bloedcirculatie, zorgt voor de spieropbouw en toename van bewegingsvrijheid, vermindert spierkrampen,
vermindert ontstekingen en zwellingen in de gewrichten, stimuleert de circulatie van het lymfestelsel en versnelt de verwijdering van afvalstoffen zoals melkzuurbacteriën.

De mooiste bijkomstigheid is wel de band die je met een dier opbouwt. Het paard weet vaak dat het goed voor ‘m is en meestal voelt het ook fijn voor het paard zodat hij je al enthousiast grinnikend in de stal verwelkomt! Vaak laat het paard onder de massage ook “los”; hij briest en ademt vaak diep uit, hij laat vaak scheten en ook mesten is aan de orde van de dag. Een teken dat zijn lichaam ontspant en hij spanningen loslaat….
Hoewel de massage fysiek veel van het lichaam en de kracht van de masseur vergt, krijgt die enorm veel energie terug van het paard: een hele mooie wisselwerking van energie.