Hondenspiegel                                                                       Inge Pauwels

Een tijd geleden kreeg ik een koppel op consult met hun Maltheser. De vrouw had een afspraak gemaakt en ik had gezegd dat alle leden van het gezin best aanwezig konden zijn, dus haar man kwam – volgens mij een beetje tegen zijn zin – mee. De klacht was dat de hond te afstandelijk was. Na het interview, het lichamelijk en energetisch onderzoek van de hond en het observeren van het gedrag van de hond kon ik nergens iets ‘mis’ vinden. Ik kon die mensen niet helpen. Tot de man ineens zei: ‘Ze zou beter wat mee aandacht aan mij besteden in plaats van aan de hond.’ Dit was voor mij een heel belangrijk gegeven en zo konden we werken met de hondenspiegel die de Malthesers aan zijn eigenaars en dan voor al aan de vrouw liet zien: het gebrek aan affectie tussen het koppel.

Soms weten we iets in ons onbewuste maar we weten het niet ‘echt’. Een hond laat dan een ziekte of een gedrag zien dat gelijk of net tegenovergesteld is aan ons gevoel/gedrag om ons wakker te schudden. Een gebrek aan vertrouwen van de hond is een reactie op ons gebrek aan zelfvertrouwen. En door je eigen problemen aan te pakken worden mens en dier er beter van. Dat is hondenspiegel. In mijn praktijk stel ik vast dat mensen en hun dieren vaak dezelfde of net de tegengestelde emoties, ziektes, blessures enzovoort hebben. Mens en dier lijken wel spiegels van elkaar. Dieren, maar voornamelijk honden zijn heel empathisch voor de gevoelens in hun roedel (empathie kan omschreven worden als een meevoeldend begrijpen),  en slorpen onze emoties op zoals een spons water opslorpt. Ik gebruik de spiegels als hulp om in die relatie de tegengestelde of gelijke kenmerken te ontdekken. Als een hond een ziekte of een gedragsprobleem heeft is het goed om eens te kijken naar het gezin waarin hij leeft. Hoe leven deze mensen, hoe is hun karakter, zijn er sterke emoties of ziektes aanwezig, enzovoort. Vaak kan je linken leggen tussen honden en hun eigenaar. Bijvoorbeeld een sterke hond van karakter is een spiegel van het sterke karakter, het altijd blijven volhouden van de eigenaar. Of tussen een lichaamsdeel en een ziekte. Zoals bijvoorbeeld een hond die bijt in zijn linker voorpoot. Deze poot staat voor de dunne en dikke darm. Dus het is belangrijk om de spanning, de spijsvertering, vastzittende emoties en de stress bij de hond en zijn gezin te onderzoeken.

Ik geloof dat wij ons dier uitkiezen omdat het ons kan helpen onszelf te ontdekken en dat het dier ons uitkiest omdat hij bij ons een taak wil vervullen.
Doordat honden empathisch zijn vangen ze gevoelens op van ons en andere dieren door lichaamstaal en zintuiglijke informatie. Veel honden lijken te weten wanneer hun eigenaar verdrietig en ziek is of pijn heeft. Vele cliënten vertellen mij dat hun hond zich veel rustiger gedraagt  als ze ziek zijn, niet opspringt als ze met krukken lopen, niet blaffen als ze hoofdpijn hebben en tranen komen aflikken als ze wenen. Wij gaan met onze hond praten, onze gevoelens vertellen en dat lucht op. Ook al begrijpen ze onze woorden niet, ze voelen onze emoties. Door zijn gedrag geeft de hond directe feedback op de mens bij hem en hoe die zich gedraagt, of dat nu zijn baas is of een onbekend persoon. Ik observeer de lichaamstaal van mens en dier en kan zo mensen door middel van honden naar zichzelf laten kijken. Want wat is er mooier dan eerlijke en goed gemeende feedback? Ik zie de hond ook als bewustmaker, trainer en therapeut indien hij het gedrag van zijn mens spiegelt. Honden maken ons duidelijk wat ze willen en veranderen ons gedrag. Want jij versterkt (onbewust) het gedrag van je hond en de hond dat van jou. Er wordt niet voor niets gezegd: zo baas, zo hond.

        "Ik geloof dat wij ons dier uitkiezen
                             omdat het ons kan helpen
                                                    onszelf te ontdekken"