Miek Pot 

Na Naar het hart van mijn ziel en de Grote Stilte ligt sinds oktober 2009 het nieuwste boek van Miek Pot, Hildegards Godin in de winkels. Het is een ervaringsgericht boek  zonder wetenschappelijke pretenties. Het gaat over de vrouwelijke goddelijke symboliek van Hildegard von Bingen. Hildegard was een vrouwelijk leider in een mannenwereld. Miek vertelt over de verwantschap die zij voelt met deze ‘godin’, een vrouw die zich in haar volheid kon manifesteren.

Uitkijkend op de Burg in het centrum van haar woonplaats Brugge geniet Miek van een kop koffie. Ze legt uit waarom het leven van Hildegard von Bingen haar zo boeit. “Het is een vrouw die in een groot deel van mijn hele leven een rol heeft gespeeld. In een van de kloosters waar ik heb gewoond droeg ik haar naam en ik ben op haar werk afgestudeerd. Ik was altijd gefascineerd door de vrouwelijke symboliek in haar miniaturen.” Hiermee doelt Miek op de afbeeldingen die Hildegard maakten van de visioenen die ze kreeg. “Hildegard leefde in de tijd van de patriarchale godsdienst met zijn mannelijke godsbeelden. Daaruit vloeit een wereldbeeld voort waar we nu nog de consequenties van dragen: klimaatverandering, uitputting van de aarde, steeds groter wordende ongelijkheid tussen armen en rijken enz. De relatie God-mens stond oorspronkelijk centraal in deze visie. Hildegard had een meer vrouwelijk en kosmisch godsbeeld. Daaruit vloeit een meer holistisch wereldbeeld uit voort, dat God, mens, de aarde, natuur, planten en kruiden, dieren kortom alles omvat.”

                   'Ze heeft letterlijk
                              de man en de vrouw
                                               in zichzelf verenigd.'

In het boek Hildegards Godin komt dit aan bod en tegelijkertijd het feit dat Hildegard een echter leidersfiguur was. “We missen vrouwelijke leiders,” vind Miek. “Het boeit mij wat haar tot een vrouwelijke leider maakte. Ik denk dat het te maken heeft met die vrouwelijke goddelijke symbolen die over innerlijke veiligheid en zelfstandigheid gaan. Op die manier kon zij zichzelf in de mannelijke wereld als autoriteit neer zetten. Vanuit het innerlijk kon zij dat uiterlijk manifesteren in al haar volheid met creativiteit. Ze schreef boeken over natuurgeneeskunde, componeerde muziek, werkte met kruiden en edelstenen. Ze werd door de groten der aarde geraadpleegd. Het was een zeer veelzijdige vrouw die niet belemmerd werd en zich niet belemmerd voelde. Ze heeft letterlijk de man en de vrouw in zichzelf verenigd. Ik denk dat het uiteindelijk het doel van onze reis is. Om de man en de vrouw, die twee polen in onszelf tot eenheid en in evenwicht te brengen. Dan ben je ten volle mens. Daar is Hildegard in geslaagd. Daar gaat het boek over en dat is de boodschap voor de vrouw in deze tijd.”                                                                                                                                    

Miek woont in Brugge. Die keuze bleek verstandig nadat zij uit het klooster kwam en kort in Nederland verbleef. “Nederland is vol en druk, de overgang vanuit het klooster was te groot. Het leven in België ligt een versnelling lager. Brugge is een aantrekkelijk gebied om te wonen.“ Deze stad bleek de plaats te zijn die Miek inspireerde om haar boeken te schrijven. Daarnaast geeft Miek geestelijke begeleiding en consulten aan mensen. Ze verzorgt trainingen en contemplatiedagen. “Ik leg mensen uit dat het belangrijk is je leven te herkaderen om een toekomst neer te kunnen zetten. Je kunt op allerlei manieren naar je verleden kijken, vanuit een ander standpunt en perspectief. Want waar je nu als mens staat ben je uit dat verleden. Je bagage heeft een betekenis, integreer dat in je leven en laat los wat niet meer past. Het is belangrijk om dat bewust te doen. Voor mij heeft het de ruimte gecreëerd waardoor ik de dingen kan doen die ik nu doe.”