Als je de ogen alleen als een optisch instrument ziet, zul je het op deze manier doen. Als je de ogen van je kind ziet als een voortdurend veranderende expressie van hun innerlijk dan zul je, als het kind klaagt over oogproblemen, voor een andere benadering kiezen. Je zult op zoek gaan naar de diepere oorzaak. Brillen zijn geen oplossing, het is symptoombestrijding en er wordt voorbijgegaan aan wat er echt aan de hand is.
     
Het is niet normaal dat een jong kind een oogafwijking heeft. Dat is niet zomaar domme pech. Het zijn de omstandigheden en de omgeving waarin het kind opgroeit die de oogproblemen veroorzaken. Als je je kind alleen een bril opzet, doe je het kind groot onrecht. Het lijkt alleen maar of het probleem is opgelost, het tegendeel is waar. Een bril staat een echte oplossing juist in de weg. Als er niets aan de oorzaak gedaan wordt, is de kans groot dat het probleem alleen maar erger wordt. Je veroordeelt je kind om levenslang een bril te dragen.
De opticiens en de oogartsen zeggen dat kinderogen niet kunnen genezen, ze zouden eerlijker zijn als ze zouden zeggen: 'Wij kunnen ogen niet genezen.'
Kinderogen laten zien dat het kind een probleem heeft dat veel dieper zit dan alleen maar minder goed te kunnen zien. De liefde voor hun kind zou de ouders moeten uitdagen op zoek te gaan naar de oorzaken van het probleem en een natuurlijk herstel stimuleren in plaats van het kind een bril op te zetten.
   
                         Slechtziende kinderogen zijn een geluidloze schreeuw om hulp!
  
Afhankelijk van het type kind ontstaat een min of meer karakteristieke oogafwijking.
Bijziende kinderen hebben over het algemeen een laag zelfbeeld, ze zullen op zoek gaan naar waardering en goedkeuring van hun ouders en andere opvoeders. Ze wringen zich in allerlei bochten om zo goed mogelijke studieresultaten te behalen om zo de broodnodige waardering te krijgen. Deze kinderen zijn de beste van de klas en zijn de eerste met een bril. Jonge bijzienden doen hun uiterste best perfect te zijn in de ogen van anderen. Maar in hun eigen ogen blijven ze waardeloos.
Boodschap: Waar komt het lage zelfbeeld vandaan?

Verziende kinderen daarentegen kunnen absoluut niet stil zitten. Zelfs als ze uiterlijk kalm lijken, borrelt het van binnen. Ze verbergen hun boosheid om te voldoen aan de normen van de maatschappij. Het verziende kind mist eigenwaarde en weigert dichtbij anderen en zelfs dichtbij zichzelf te komen. Verziende volwassenen die zelfonderzoek doen, vinden in zichzelf een klein kind dat boos is op de hele wereld. Dat zegt tegen iedereen: 'Donder op en laat me met rust.' Hoewel dat natuurlijk niet echt is wat hij wil. Boodschap: Waarom zijn ze zo boos?
    
Als aan de onderliggende oorzaak wordt voorbijgegaan, zal het kind deze gedragspatronen ook vertonen als ze volwassen geworden zijn. Wordt er op jeugdige leeftijd wel aandacht aan geschonken dan kan het kind opgroeien tot een evenwichtige, zichzelf respecterende man of vrouw. 
Door de kinderen geduldig te helpen met de onderliggende problemen in combinatie met de juiste visuele spelletjes kunnen ouders en opvoeders veel bereiken.