>> vervolg

             Anastasia
     De zoemende ceder  

Ik herinnerde me een boek over Porfiri Ivanov, die ondanks de vrieskou op blote voeten liep en slechts in een korte broek gekleed ging. In dat boek wordt ook beschreven hoe de nazi’s zijn uithoudingsvermogen wilden beproeven en hem bij een temperatuur van min 20°C met water overgoten en naakt op een motorfiets rondreden. Als baby dronk Anastasia behalve moedermelk ook melk van verschillende dieren. Ook nu nog staan ze hun melk graag aan haar af. Van eten maakt ze geen ritueel. Ze gaat er nooit speciaal voor zitten, maar plukt onderweg wat bessen en plantjes terwijl ze gewoon doorgaat met haar bezigheden. Aan het eind van mijn driedaagse verblijf bij Anastasia was mijn mening over haar helemaal veranderd. Ik beschouwde haar niet langer als een soort dier, maar meer als een wezen met een hoogontwikkeld verstand, als een verschijnsel dat het gewone mensenverstand te boven gaat. Maar juist van die opvatting – dat ik haar vermogens als bovenmenselijk beschouwde – raakte ik zeer van streek. De meeste mensen met ongewone vermogens die wij kennen, hullen zich in een waas van geheimzinnigheid en exclusiviteit. Anastasia daarentegen probeert onophoudelijk uit te leggen welk mechanisme er werkzaam is achter haar vermogens. Ze probeert te bewijzen dat er niets bovenmenselijks aan is, niet aan haarzelf en niet aan haar vermogens. Ze is een mens, een vrouw. Ze vroeg me herhaaldelijk om dat goed tot me door te laten dringen. Ik deed mijn best om het te bevatten, terwijl ik ondertussen zocht naar een verklaring voor al dat onbekende.

In onze beschaving is het menselijk denken er vooral op gericht om op alle mogelijke manieren de leefomstandigheden te verbeteren, aan eten te komen en de seksuele behoeften te bevredigen. Anastasia besteedt daar geen tijd aan. Mensen zoals de eerder genoemde familie Likov moeten ook voor onderdak en eten zorgen. Zij krijgen geen hulp van de natuur in de mate waarin dat bij Anastasia het geval is. Ook bij ver van de bewoonde wereld levende stammen ontbreekt vaak een dusdanig nauw contact met de natuur. Dat komt volgens Anastasia doordat het streven van deze mensen – hun gedachten en intenties – niet zuiver genoeg is. De natuur en de dierenwereld kunnen dat heel goed voelen.

© 1997-2004-Vladimir Merge