Anselm Grün                                                                                         Een contemplatiemoment

Klicken Sie hier für die deutsche Version Met 19 jaar trad Anselm Grün in 1964 in de Benediktijnenabdij Münsterschwarzach bij Würzburg in, waar hij de kunst leerde kennen om mensen te begeleiden naar de Regel van Benedictus van Nursia. Volgens Vader Anselm is deze Regel vol wijsheid, ze toont namelijk een geaarde spiritualiteit. Er worden concrete wegen aangeduid hoe we kunnen leven zodat ons leven slaagt. Een contemplatiemoment met Anselm Grün.

In de abdij herontdekte Vader Anselm al in de zeventiger jaren de traditie van de oude monnik Benedictus, die de betekenis van de Regel van Nursia in verbinding met de Psychologie ziet. Vader Anselm studeerde deze Regel en filosofie, theologie en bedrijfswetenschappen en werd daarna de economisch/commerciële leider van de abdij van Münsterschwarzach. Door zijn vele boeken is hij tot spiritueel adviseur en tot geestelijk begeleider van vele mensen geworden. Vragen als ‘Hoe kan ik God in de huidige tijd ervaren’ en ‘Hoe kan ik leren meer uit het hart, mijn centrum te leven’ kan hij beantwoorden.

“God kan ik in de stilte ervaren. Ik hoor en kijk bij mezelf naar binnen. Wat zie en voel ik dan? Alleen mijn levensgeschiedenis met zijn successen en teleurstellingen, alleen mijn gedachten en emoties? Ik ben er van overtuigd dat als ik diep genoeg naar binnen kijk en luister, dan kom ik bij een geheim, een ruimte van stilte. In dat geheim, in die stilte daar woont God. Daar ontwaar ik God. Een andere weg is om mijn verlangens bewust te worden. Wat verlang ik in mijn diepste innerlijk voor mezelf? Het verlangen is uiteindelijk het spoor dat God in ons hart heeft ingegraven. We kunnen God niet direct zien. Maar het spoor dat hij in ons hart nagelaten heeft, dat kunnen we (leren) voelen. Ons diepste verlangen kan niet door een mens of door geld en succes vervuld worden, maar alleen door God. Ons verlangen wijst naar God. Dit verlangen is vandaag overal te vinden, zelfs in de vele verslavingen en afhankelijkheden die de mensen beheersen. Dat zijn namelijk verdrongen verlangens.”

                            "We zijn nooit
                                            alleen op
                                                         onze weg."

“Om meer uit het hart te leven zal men tijd moeten nemen, gewoon te gaan zitten en te voelen wat er van binnen leeft. Wie ben ik eigenlijk? Wat is mijn diepste verlangen? Wat wil ik met mijn leven doen? Door de tijd te nemen en zelf deze vragen te beantwoorden, leert men zichzelf kennen”, vindt Vader Anselm. Vandaag de dag ziet hij andere tendensen dan 20 jaar geleden.
“In de laatste jaren treden steeds meer de relatievragen op de voorgrond. Hoe is mijn relatie met mijn partner, levensgezellin, vriendin? Maar ook vragen over de eisen van het leven, het werk en de verwachtingen van de mensheid worden steeds gesteld.” Over deze levensvragen heeft Vader Anselm veel boeken geschreven. Zo verscheen zijn boek ‘Engelen die je ontmoeten’. De kernboodschap uit dit boek laat zien dat iedere mens een (bescherm)engel heeft. “De engel brengt ons in verbinding met de potentie die in onze ziel aanwezig is. Engelen begeleiden ons. We zijn nooit alleen op onze weg. Engelen beschermen ons. Behoed te zijn, midden in de onoverzichtelijkheid van de wereld, daar verlangen toch alle mensen naar. Het boek kan ik ieder aanbevelen die op zoek is naar iets dat zijn leven overstijgt, dat hem houvast en veiligheid geeft. Een ander boek, dat ik voor mezelf op mijn zestigste verjaardag geschreven heb is “Bronnen van innerlijke kracht”. Daarin heb ik verwoord waaruit ik zelf leef. Ik hoop dat het ook anderen helpt uit de innerlijke kracht te leven. Als men namelijk uit deze bron leeft en schept, dan word je niet uitgeput. Want uitputting wijst er altijd op dat we uit troebele bronnen scheppen, uit de bron van perfectionisme of het ‘zich- bewijzen-moeten’.”

In een conversatie tussen vader Anselm en de Dalai Lama werd gesproken over innerlijke en uiterlijke vrede (rust). “Het gesprek met de Dalai Lama heeft mij getoond dat zowel het christendom als ook het Boeddhisme dezelfde wegen gaan om tot innerlijke vrede te komen. Alleen als we met onszelf in vrede zijn, kunnen we vrede in de wereld brengen. De weg naar vrede gaat over de verzoening met zichzelf, ook de verzoening met de eigen schaduwzijden. Aan alle mensen zou ik willen zeggen:  Vertrouw op uw eigen ziel. Uw ziel weet wat goed voor u is. Ik wil u geen adviezen geven of u onderrichten. Ik zou u alleen graag in aanraking willen brengen met uw eigen ziel, want die weet wat goed voor u is.”

           "Alleen als we met onszelf
                                              in vrede zijn,
                                 kunnen we vrede
                                                    in de wereld
                                                                     brengen."