“Kijk Luna”, zegt Tara als ze zichzelf uitstrekt en haar vleugeltjes gladstrijkt. Het is een prachtige ochtend tegen het einde van augustus. De zon komt bijna boven de bomenrand uit, de lucht is helderblauw gekleurd. “Wat een drukte vandaag op de open plek”. Luna drinkt van een dauwdruppel die aan een berkentak hangt. Ze strijkt met haar handen door haar lichtblonde haren en zet een bloemenkrans op haar hoofd. Vanaf haar slaapplaats hoog in de boom kijkt ze op de ‘plaatse’ neer. Mensen zijn druk in de weer met het neerzetten van kramen, auto’s rijden af en aan. “Wat zou er te gebeuren staan?”, vraagt Luna aan Tara. Luna en Tara zijn twee elfjes die in het bos leven.

Hun huisje is genesteld boven in de oude Berk, die bij het ven staat. De twee vriendinnen assisteren de natuurgeesten bij het verzorgen van alle bomen, planten en kruiden in het bos en aan de waterkant. Berk is hun trouwe kameraad en Faun, de berkgeest is hun beschermheer. Bij de open plek en het ven ligt een groot landgoed. “Het lijkt wel of er een groot festijn gehouden wordt”.
Het werk van de dag roept echter en Luna en Tara gaan op weg. Onderwijl doen ze zich tegoed aan plukjes stuifmeel. Luna gaat langs bij Eik, Lijsterbes en Hulst. Ze treft de Eik aan in zijn volle kracht. Lijsterbes heeft als altijd zijn goede humeur en Hulst doet zijn best om de prikkelbaarste struik van het bos te zijn. Luna blijft een poosje bij elke boom en bezoekt daarna verschillende planten. Haar energie verrijkt de bomen zodat ze opgewassen zijn tegen de warmte van de dag. Tara gaat het meertje rond en verzorgt de oeverplanten. De kruiden in het bos hebben nog een fris uiterlijk door de schaduw van de bomen. Rond het middaguur komen ze terug bij Berk en Faun.
Het is druk op de open plek. De vele kramen zijn ingericht met allerlei voorwerpen.
“Kunnen jullie rondgaan om te zien wat er allemaal gebeurt?” vragen Berk en Faun aan de meisjes. Dat laten Tara en Luna zich geen tweede keer zeggen. Ze gaan langs de tafels. Ze zijn niet bang dat ze gezien worden. De meeste mensen zitten niet op hun golflengte. Er zijn misschien enkele fijner afgestemde mensen die de twee elfjes als zilveren lichtpuntjes zien of een liefdevolle gloed in hun hart voelen bij het passeren.
Bij de eerste kraam nestelen zij zich meteen in de hop die als versiering is opgehangen. Een wijze oude heer met grijze baard vertelt een groep kinderen over zijn belevenissen in het bos en nodigt hen uit voor een wandeling door het aangrenzende park. Tara en Luna voelen de liefde van de man voor de natuur, ze vliegen dankbaar een rondje om zijn hoofd en gaan verder. Er zijn meer kraampjes speciaal voor kinderen, waar deze kunnen schilderen of knutselen. Er is kunst in verschillende vormen, er zijn edelstenen te koop, kleding, verzorgingsproducten, brocante, antiek en snuisterijen. Een man bakt een pasta op biologische wijze en deelt het uit aan de bezoekers, weer een andere verkoopt ijsjes. Buiten op het gras en de banken rusten mensen uit en genieten van het mooie weer, met een drankje in hun hand. “Er is hier zoveel te beleven. Binnen is vast nog van alles te zien”. Natuurwezens blijven echter altijd buiten, de elfjes vlijen zich in de schaduw op het gras bij het meer om alle indrukken te verwerken. Even later komen er een man en een vrouw naast hen zitten. Het frappante is dat ze als Elfen gekleed zijn. De man heeft een wijde broek aan en draagt mocassins met lange punten. Zijn groene buis is van fluweel, hij draagt een leren riem met buidels om zijn middel. Hij heeft een sprekend gezicht. “Kom, wonderelf, laten we hier wachten totdat we gaan optreden”, zegt de vrouw. Zij heeft een zalmkleurige jurk vol schitterende sterren aan en legt juist haar harp neer. Ze heeft twee vlechtjes vanaf haar oren om haar lange haren naar achteren gebonden, het is een lieftallige verschijning. “De beurs wordt elk jaar groter”, vindt wonderelf. “Binnen kun je terecht voor workshops, Fiona, en voor informatie over festivals volgend jaar. Er zijn diverse mediums waarbij je een consult kunt krijgen. Als je iets meer wilt weten over verschillende stromingen als numerologie, homeopathie, astrologie, handlezen, boeddhisme, oorkaarsen of kaartenleggen dan ben je hier aan het goede adres”. Fiona lacht. “Je weet best dat ik dat allemaal al gezien heb. En ik heb een mooie jurk gekocht voor ons volgende optreden. Die is luchtiger dan deze, ik heb het nu te warm”.

“Zo meteen krijg je het nog warmer, kom, het wordt tijd voor onze voorstelling”.
Wonderelf staat op en neemt zijn hoorn. Hij haalt diep adem en stoot krachtig in de hoorn, die een luid geschal laat horen. Tara en Luna vallen er onthutst van achterover. Lachend krabbelen ze overeind en gaan wonderelf achterna die luid roepend over het gras loopt naar een cirkel in de open plek. Hij vraagt of bezoekers naar zijn optreden komen luisteren. Fiona gaat met haar harp in het midden van de kring zitten die zich heeft gevormd en speelt een zacht sereen lied. Wonderelf heeft zijn drum gepakt. Al trommelend begeleidt hij Fiona, het optreden begint. Al snel klinkt er gelach uit de hele kring. Wonderelf vertelt oude sprookjes, net zo sprekend als zijn grappige gezicht. Soms trommelt hij, soms pakt hij zijn hoorn, het publiek geniet. Tara en Luna nestelen zich bij Faun in Berk en vertellen over hun belevenissen. Op het heetst van de dag vallen ze na zoveel indrukken stilletjes in slaap, terwijl het schateren van de mensen zachtjes verstomt. Berk spreidt voorzichtig een koel bladerdak boven de slapende elfjes. Ook de volgende dag zijn er nog volop activiteiten op het Landgoed. Als op maandag de rust is weergekeerd zijn zowel Luna en Tara als de andere boom- en natuurgeesten helemaal tevreden. Ze hebben vele bezoekers met hun energie verrijkt, door hun natuurlijke aanwezigheid. Voldaan vieren ze ’s avonds feest bij de volle maan.

©Puur Zijn Nu 2009